Heval Berwar, jineke Derwîş e, feylesof e, Deryayekî Bêdawî ye. Ew Xwedawendek biheybet e mîna çiyayê Araratê. Ew di jiyanê de, di jiyana tekoşer û bi rûmet de israr kir.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 325
Di bihara sala 2022’an de, li Kurdistanê şerekî wisa rû daba ku, ne zarokên vê axa pîroz weke berî jiyan kiribana, ne jî mîna berê şer bihata meşandin.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 344
Di gelek serdemên dîrokê de xakên herî kevnar ya Kurdistanê dibû armancê êrîşan. Ji ber vê derveyî şerê azadiyê rêyek cuda nîn bû ku gelê herêmê li pey heqîqeta jiyana azad de bimeşe. Ji bo jiyan kirinê, ji bo hebûnê ev rastî rêyekî jêveneger bû.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 322
Rêber Apo bi derbasbûna xwe a ji Rojavayê Kurdistanê re, şensekî mezin ji bo gelê wê derê xêz kir. Gelek malbatan şensê dîtina Roja azad qezenc kirin, gelek kar û xebatên ku ketin xizmeta wî gelî de û ew li hemberî jiyana pergalê zane kirin, bi rêvberiya Rêber Apo hatin meşandin.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 314
Vaye navê tolrakirina zarokatiyeke ku nehatiye jiyankirin Rewşen e. Navê hilanîna heyfa hesreta dîtina bavê xwe Rewşen e. Navê axîna ku ji gundên di nava pêt û alavên agir de dişewite Rewşen e.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 325
Rêhevala Wê Ya Têkoşînê
Biriqîna çavên wê tenê peyva tolhildan digot. Lêvên wê tenê peyva azadiyê dizanîbûn. Di bexçeyê dilê wê de tenê tovên rizgariyê hatibûn çandin. Û di mejiyê wê tenê û tenê hevoka “Heta serxwebûn û azadiya welat têkoşîn” hatibû kolandin.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 491
Rêhevala Wê Ya Têkoşînê
Di sala 1992’yan de, girêdayî bajarê Geverê li gundê Tilorayê, sernivîsa pêşeroja fermandareke leheng tê avêtin. Fermandara şerê azadiyê Melsa Tilora ango bi navê xwe yê rast Beyan Dara tê dinê.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 488
Mîna keskesora ku dibe bûka baranê û mizgîniya bereketê dide axê, bi têkoşîna xwe ve mizgîniya azadiyê da. Li welatê ku gulberoj her roj berê xwe didin tavê û xwezayê dixemilînin, mîna gulberojekê berê xwe da rojê û bi ronahiya ku jê girtî bi şoreşgertiya xwe ve jiyan xemiland. Bajarê ku beriya hezarên salan bibû paytexta Kurdên Ûrartuyî, bi tekoşîna ku bi salan a li ser axê, bajarê Wanê bi pêşengên xwe ve heya roja îro bi hemû sebilindî, xweşikî û dewlemendiya xwe ve hatiye. Bi saya parêzvanên rasteqîn û esîl ve mîna dareke xwedî temenekî bi hezaran sal kok û rehên xwe berdaye û saxlem sekiniye. Ba, bager û tûfanên zilm û dagirkeriyê nekarîne wê bihejînin û biruxînin. Lewma ew herdem bi van zarokên xwe şanaz sekinî û çanda xwe heya îro parast. Yek ji parêzvanên ku li ser vê xakê, li navçeya Elbakê di sala 1994’an de ji dayik dibe jî, Ceylan Oral e. Ceylan di nava malbateke ji eşîreta welaparêz a Merzikî de mezin dibe. Ji zarokatiya xwe ve çanda Kurdîtiyê fêr dibe û li ser girêdanbûna bi axê ve bingehê yekemîn ê avahiya jiyana xwe datîne. Lewma ew ji pergalên ku ziman û çanda wê bi siyaseteke zirav ve, di dibistanan de didin ji bîr kirin û tune kirin, nefret dike. Lewra naçe wan dibistanan û li nava malbat û nêvenga xwe ya welathez de xwe perwerde dike. Lê bêguman zihniyeta baviksalar a ku jinan kole dike, bê nasname dike û wê weke hebûn nahesibîne jî dibîne. Ev nêzîkatiyên li hember jinan û biçûkxistina wan, tevî ku jin rolê herî diyarker di her warî de dilîzin û bêyî wan jiyan ava nabe jî, lê mîna ku ev jiyan tenê ya zilaman be, bala wê dikşîne. Li hember van nêzîkatiyan, çirûskên lêgerîna destpêkê di dilê wê de pê dikevin. Ceylan ji zarokatiya xwe ve navê partiya azadiya gelan PKK’ê û serokê gerdûnî Rêber Apo dibihîze û nas dike. Li hember wan hezkirineke wê ya mezin ava dibe. Bi hatin û çûyina hevalan ji herêma wê re, hîn zêdetir nas dike û bandor dibe. Bi taybet sekna hevalên jin ên ji xwe bawer, xwedî nerîn û bi çek bûna wan pir zêde li ser bandor dike û dixwaze mîna wan bibe. Ceylan dixwaze bibe pêşengeke ku civaka wê pê serbilind bibe û tevahî jinan ji wê zihniyetê rizgar bike. Lewma bi van hestan ve guh dide dil û mejiyê xwe yên ku mayina di nava jiyana pergalê de nema tehemul dikin û biryara tevlîbûna nava refên gerîlayên azadiyê dide. Di sala 2010’an de bi navê Leyla Botan, pêvajoyeke nû di jiyana xwe de dest pê dike. Bi derbasbûna çiyayên Kurdistanê, mîna ku di hafîzeya wê de dîroka bi hezarên salan zindî bibe hestên giranbuha jiyan dike. Heman demê hîs dike ku xwedawendên beriya hezarên salan li ser lutkeyên van çiyayan erşê xwe danîne, bi xêrhatina wê dikin. Lewma ew jî bi rûkeniya xwe û çavên ku li azadiyê digerin sipasiya xwe dike û bejna xwe li ber heybeta wan ditewîne. Bi gava yekemîn ve ew soza rakirina tola vê axa ku destdirêjî li ser tê kirin û ewladên wê jê mehrûm kirine didin. Di perwerdeyên destpêkê de gelek tiştan fêr dibe. Lewma dizane ku dibistana herî heqîqî û bi wate ev dibistanên PKK’ê yên ku jiyanê di hemû aliyan de dide nasîn û fêrkirine. Bi vî rengî bi hezkirineke mezin mîna zarokeke şeş salî her ku tiştekî nû fêr dibe, kêfxweşiyeke ku bi dinyayê nede jiyan dike. Ji ber ku ew hem fêr dibe çawa jiyan bike, hem jî dîrok û rastiya xwe, ya welatê xwe, ya partiyê û ya Rêber Apo ku ev jiyan ji tunebûnê heya wê astê aniye nasdike. Lewma heval Leyla digihêje wê baweriyê ku ger xwe di fikirê Rêber Apo de kûr bike û her gotineke wî bike pîvanên jiyan û meşa xwe wê bikaribe bibe ew pêşenga ku her dem di xeyalên xwe de ava dikir. Bi vî rengî her roja ku derbas dibe xisleteke nû ya milîtanên Apoyî dibîne û di kesayeta xwe de ava dike. Wisa lê tê ku di demeke kurt de, di gelek waran de ji derdora xwe re dibe mînak û bar radike. Weke pêşengeke YJA-STAR her sala ku diçe xwe ji bo rakirina barên hîn girantir amade dike. Ji fermandariya tîm, taxim heya yekîne û şûbeyan erkê fermandartiyê bi cih tîne. Her dem di ferqa pêvajo û erkên ku dikeve ser milên wê, bi taybet weke jineke Apoyî û pêşengtiya ku jê tê xwestin de ye. Lewma li ku derê pêwîstî hebe bê dudilî berê xwe dide wir û erkên milîtantiyê pêk tîne. Ew di warê leşkerî de jî xwe perwerde dike û ji cengên giran re xwe amade dike. Bi yekbûna bi çeka xwe re aliyekî din yê milîtanbûna xwe temam dike. Piştî gelek pratîkan, da ku hîn xurtir tevlî pêvajoyê bibe û barên hîn girantir hilgire bi xwestek û hezkirineke mezin ve berê xwe dide akademiya jina azad Şehîd Bêrîtan. Heval Leyla bi gotina “ji bo min akademiya Şehîd Bêrîtan, cihê xwe ji nû ve avakirin, zivirandina li cewherê xwe û bûyîna pêşengeke rasteqîne” armanca xwe diyar dike. Bi tevlîbûneke xurt ve weke jineke şoreşger xwe ji nû ve avadike û gelek tiştên nû li ser kesayeta xwe zêde dike. Bi vî rengî piştî perwerdeyê weke fermandara şubeyê berê xwe dide kordînasyona şervanên nû. Heval Leyla bi hezkirineke mezin ve derbasî wir dibe. Ew di ferqa giranbûna erkê ku rêxistinê daye pêşiya wê de ye. Ew kar, karekî herî pîroze û hem jî pir zehmete. Ji ber li wir ewê ji şervanên ku nû tevlî doza azadiyê dibin re pêşengtî û mamostetî bike. Wê wana fêrî rêzikên jiyana bi rûmet û exlaqî bike. Wê rastiya Rêber Apo, PKK’ê û Kurdistanê bi wan bide nasîn. Lewma dizane ku ji bo vî karî kesayeteke ku destpêkê xwe temam kiribe û pîvanên milîtantiyê di xwe de avakiribe pêwîste. Li ser vî esasî ji bo ku kêmanî di xaleke herî biçûk de jî neke, ked û hewildaneke mezin dide. Bi avakirina mirovên nû ve her roja ku diçe kesayeta xwe jî bi wan re ava dike, nû dike û mezin dike. Heval Leyla bi perwerdekirina bi dehan şervanan, wan ji bo cengên mezin amade kirin kedeke bê hempa dide. Lewma her dema dibihîse ku şervanekî ku li gel wan perwerde dîtiye pêşengtiyeke xurt ji demê re kiriye, kêfxweşiyeke ku bi ti awayî nayê wesif kirin jiyan dike. Lewma Ji bo hîn zêdetir ji dozê re layiq bibe, bê rawestan xebat dike. Bi rûkenî û kenê xwe ya ku xwezayê li derdora xwe zindî dike ve, di dilê tevahî hevalên xwe de cih digire. Ew bi hevaltiyê ve pi girêdayî ye. Lewma carnan bêyî ku xew bikeve çavên wê li ber serê hevalên xwe dirûne û ji bo parastina wan hişyar dimîne. Nêzîkatiyên wê û hezkirina wê ya hevaltiyê, di hevalên wê de bandoreke mezin avadike û dihêle ku ji xwe re bikin mînaka hevaltiya rast ya Apoyî. Bi vî rengî heval Leyla bi dehan şervanên ku evîndarên azadiyê ne perwerde dike, ji bo pêşengtiyê wan amade dike û ji bo qadên tekoşînê wan bi rê dixe. Bi vî awayî heval Leyla di xebatên xwe de roleke diyarker dilîze. Mîna ji gava xwe ya destpêkê ve bi heyecan, hezkirin û pêşengtiyeke xurt ve erkê xwe bi cih tîne. Di mijdara 2016’an de, di encama êrîşên hewayî yên dijminê mirovahî û azadiyê de, li gel hevrêyek xwe digihêje şehadetê. Fermandara ciwan bi têkoşîna xwe ve gelek nirx li ser partiyê û bi taybet di warê xeta jina azad de zêde kir. wê bi perwerdekirina bi dehan hevalan ve ne tenê tovek bi dehan tovên ku ji bo azadiyê serî hildane, li tevahî qadên têkoşînê reşand. Lewma bi şehadeta fermandara pêşeng ve, bi dehan Leyla ji bo berdewam kirina doza wê û pêkanîna xeyalên wê yên nîvçe mayî derketin û soza tolhildanê dan.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 492
Dîroka Kurdistanê bi egîdiya xortên wê, bi lehengiya keçên wê ve bi destanan hatiye nîgar kirin. Kevneşopiya serhildêriyê, jiyana bindest û koletî nepejirandin, ji destên bi bereket yên xwedawanedên vê xakê xwe berdaye navdila jinên Kurdistanî. Bi navê Besêyan, Rindîxan û Zerîfeyan dest pê kir û bi şewqa roja azad re bi navê Sara, Delal, Çîçek, Hevrîn, Leyman û Dîdaran dewam dike. Her yek ji wan şopînera xeta a beriya xwe ye. Ji dil bi dozê bawer dikin û heya henaseya dawî ji bo ser xisitina wê şer û tekoşîn dikin. Didara şayan, ango bi navê xwe yê din Leyman Hesen dide ser şopa tekoşînvaneke esîl û li pey şopa wê xwe digihîne nava jiyana heqîqî. Heval Dîdar navê xwe ji navê xaleta xwe ya şoreşger heval Rihan Amûdê (Leyman Şiwîş) digre. Heval Leyman a ku jiyana xwe di oxira Kurdistaneke azad de kiribû diyarî, hîna jiyan dike bi nirxdariya mezin a ku ji tekoşeriya wê re tê dayin navê wê tê ra kirin. Xwediya vî şensî jî dibe heval Dîdar bi rakirina xwe ya ji vî navî re, ew jî para xwe ji taybetmendiyê heval Leyman yên welat heziyê digre. Ji xwe heval Dîdar ji malbateke wihaye ku; bi welatparêziya xwe ya mezin, fedakariya xwe ya di ber şoreşa Kurdistanê de tê nasîn e. Bi vî awayî ji her hêlê de hestên welatperwerî, rêka tekoşîna di ber azadiya welat de li der û dora heval Dîdar dizivirin û di navenda wan de mezin dibe. Bi awayekî xwezayê ev hestên pîroz li ser cewherê wê bandoriyeke mezin çêdikin. Ev bandorî jî dema çeteyên bi navê Daîşê berê xwe didine xaka Rojavayê Kurdistanê û bi niyeta qirkirinê êrîş dikin; wê çaxê ew şopên bandorker yên di giyana Dîdar de, bi awayekî awarte û şênber xwe davêjin der. Weke ciwaneke Kurdistanî û ferdeke malbateke xwedî berdêl, ew yekser ji hestên welatheziya xwe re dibe bersiv. Dev ji zaningeha pergalê berdide û rûyê xwe dide pêkanîna erkên dîrokî. Sala 2012’yan xatirê serkeftinê ji dayika xwe ya esîl dixwaze û bi tilîliyan berê xwe dide nava refên Yekîneyên Parastina Gel. Heya sala 2019’yan Dîdara şareza bi awayekî herî çalak tevlî her kar û xebatên şoreşê dibe, di her eniyê de cihê xwe di çepere herî pêş de digre. Wê bi ewladên welatê xwe re kevirên şoreşê bi xwîn û xwêdanê datanî ser hev. Ji bo dîtina perwedeyeke navendî, Dîdara rewan berê xwe dide dibistana avakirina jina azad ya şehîd Bêrîtan. Çavê xwe bi heybeta çiyayên Kurdistanê ronî dike û henaseyên kûr ji nesîmê bayê wê yê tije hêvî berdide hindirê xwe. Di nêvenga gerîla de, bi têkiliyên hevaltiya di navbera wan de, bi dîtina eşqa jiyana azad ya di çavên wan de kî dikare li ber xwe bide û nehêle di dil û canî wî de bahoz ranebin û bandoriyên kûr şopên xwe çênekin. Di perwerdeyê de di nava awazê ramanên Rêber Apo de, heval Dîdar birçîbûna di hest, mejî û dilê xwe de derbas dike. Nerîna wê ya ji mirovan re, ya ji bûyeran û xwezayê re diguhere. Her ku perwerde bi pêş de diçe parêznameyên Rêber Apo têne vegotin, asta fêm kirina wê zêde dibe. Ji ber vê jî her diçe ku ev guhertin xwe di şexsê wê de bi kok dikin. Lewra wê ji bo wê her tişt weke berê dewam nekiriban û dem hatibû ew bi sozdayina xwe ji PKK û PAJK re van guhertinan bike malê qadroyeke zana a di nava refên Gerîlayên Azadiya Kurdistanê de. Zeka û jîrbûna heval Dîdar mîna çirsîneke dijwar bû, li nava çavê her kesî diket û teysîna xwe di mirovan de çêdikir. Lewra bilindahiya potansiyela wê, dibe sedem ku biryar were girtin ku ew piştî akademiya şehîd Bêrîtan derbasî akademiyên pisporiya leşkerî yên Şehîd Mahîr bibe. Dîdara gernas di biranşa sekvaniyê de perwerde dibîne. Bi xwestek û zanisteke mezin ku ew weke gerîlayeke jin pêwîste di huner û taktîkên şerê demê de xwedî hostatî be, bi awayekî herî baş û encamgir di asta pispor de perwerdeya xwe bi dawî dike. Piştî wê weke perwerdekar tevlî dewreyeke din jî dibe. Fêrbûnên xwe ji hevalên xwe re parve dike û sekvanên mîna xwe zîrek ava dike. Bê dudilî ew ji bangewaziya erkê xwe re dibe bersiv û berê xwe dide nava sotîneriya cenga şoreşê. Heya sala 2019’yan Fermandara ciwan, dîdara azadiyê li ser her bihusteke xaka Rojava li her derke ku êrîşên çetewarî li ser hebe, ew di sengerê herî pêş de amade dibe û tekoşîna azad kirina welatê xwe dide. Bi serweriya xwe ya mezin di biranşa xwe de ew di nava hevalê xwe de bi nasnavê segvana cenga şoreşê tê nasîn. Bi nîşana xwe ew qirêjiya çeteyên ji mirovbûnê bê par ji ser xaka bav û kalen xwe paqij dike û bihina xweseriyê lê belav dike. Li kêleka dijwariya şer heval Dîdar di gelek deman de, li gelek akademiyan dibe perwerdekareke pêşxistina hevalên xwe. Bi qasî ku hevalên xwe fêr dike ew jî her dem xwe di biranşa xwe de pêşketinan diafrîna û asta pisporiya xwe bilindtir dike. Bê guman serkeftina Dîdar ya di qadên cengê de tenê ji pisporiya wê a li ser çekê nedihat, esasê xwe ji girêdan, dilsozî û biryardariya li ser ramanê Apo’yî dihat. Lewra wê di nava sotîneriya şer de, dizanî çawa zemanê xwendina Rêber Apo veqtîne, dil û giyanê xwe bi felsefa wî canvejîn û zindî bike. Di nava rastiya şerê dijwar de, di kêliyên herî xeternak û hesas de, wê dizanî bi kîjan hêvî û xeyalê bersiva rast ji wê kêliyê re raber bike. Her demê bi heman biryardariya ku şervana fedaî a Rêber Apo ye, parêzvana nirxên civak û gelê xwe ye, tolhilgira rêhevalên xwe ye, bersiv dide. Ji bo vê heval Dîdar di nava wan pratîkên giran de digihije wê biryardariyê ku ew tevlî saziya Hêzên Taybet bibe. Ji bo wê dem hatibû ku ew pileyeke din xwe berde kûrahiya deriyaya bîrdoziya Apo’yî. Li ser vê qinyatê sala 2019’yan ew erkê xwe yê li qada şoreşê heya dawî bi fedakarî û serkeftî tîne cih û carekedin bi bêrîkirineke mezin berê xwe dide asoyên bi heybet. Di dibistana Zîlanî de Heval Dîdar hewil dide, her aliyekî xwe yê kêm mayî bi felsefa fedaitiya Apo’yî temam bike û bigihîne mukemilyetekê. Weke ku di her demî ew di nêvenga xwe de dîsa, bi taybetmendiyên xwe yên dirust, radîkal, fedakar û rûken, bi hesasiyet û hişyariya xwe ya kûr li hemberî her hevaleke xwe dikarî ji bo her zorahiyê bi wan re bibe palpişteke çiyayî. Lewra ew xwedî meqamekî pir bilinde di fuadê her hevaleke xwe de. Bi naskirina jiyana hevalên ku çalakiya xwebexşiyê kirine. Heval Dîdar di fikir û meyze kirinên xwe de hêza watedayina jiyanê, şer û tekoşînê hîn bihtir kûr dike. Sekna wan mirovên mezin, şêwazê fikirandin û tevlîbûna wan a ku wan gihande vê astê çi bû, rêbazê xwe gihandina vê heqîqetê çiye? Heval Dîdar bi awayekî hûr û kûr li ser van xalan her difikre û dikeve nava hewildanên gewre ku ew bibe şagirteke rast ji wan hevalan re û xeta wan, şêwazê jiyan û tekoşîna wan bi domdarî bide jiyan kirin. Dema dagirkeriya Tirk êrîşên qirkeriyê dibe ser qada Şehîd Delîl Zagros a Rojavayê Zapê, li Girê Cûdî, di kêliyên herî destpêkê de heval Dîdar asta girêdana xwe ya bi xeta fedaiytiyê re, bi ya pêşengên xwe re dipîve. Bi rihekî ji dijwariya bombeya Zîlan û biryardariya Zinar ew dest davêje çeka xwe û bi dengê fîşeka xwe ji dagikeriyê re dibêje “Bisekine! tu hatiyî kûderê?” Fermandara cengên serkeftî bi pisporiya xwe ya mezin, bi hêza xwe ya çalakger eskerên dagirker ji menzîla çeka xwe dernaxe û bi domdarî rêze çalakiyên serkeftî dike. Fermandar Dîdar bi şerê xwe sekna jina Kurd, ya ku di ber welatê xwe de her tiştî datîne holê nîşan dide, pisporiya hêzên YJA STAR û performansa wan ya şerker nîşan dide, mezinahiya rihê xwe yê biryadar nîşan dide û ji derdora xwe re dibe fermandareke mînak di nava şer û jiyanê de. Sala 2022’yan, li qada Zapê di meha Gulanê de û di nava bihareke ku tê de bayê azadiyê ji her hêlê de xwe li nav dilê gerîla dide. Dîdara rewan bi rengê tekoşeriya xwe, bi bêhna azweriya di giyana xwe, li wê Biharê rewneqeke cûda zêde dike. Fermandara ciwan bi dilekî ji polayê, bi cesûriyeke destanî heya henaseya xwe ya dawiyê bi heman helwestê teqez li hemberî dagirkeriyê disekine û bi ser bilindiyeke layiqî pakrewanê ku dabû ser şopa wan, ew digihîje mertebeya şehadetê û govenda pakrewaniyê bi hebûna xwe bi heybetir dike.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 494
Ji ber zordariya dewleta Tirk ya qirker, sewdaliyeke Kurdistanê bi dileke kesk, sor û zer çavê xwe li ser xakeke xerîb vedike. Dar, av, ba û barana metrepolan jê re giranin û bêhnê li cîgera wê diçikînin. Lewra ew her di nava lêgera henaseyeke azad de ye. Henaseyeke ku hebûna wê ji kûrahiyan pê bide hîs kirin. Ji ber ku ew di nava wê nêvenga bê reng de rastiya xwe peyda nake, her tiştekî ji xwe kêm hîs dike. Em qala keçeke ji tovên Serhedî dikin. Cansel Dursun, ango Guven Doza. Em qala serpêhatiya fermandara şerê azadiya Kurdistanê dikin, xwediya lêgerînên mezin, şer û jiyana mezin. Bi naskirina Tevgera Ciwanan re, ew hinekî din Tevgera Azadiyê nas dike. Di nava agahî û naskirinên wê de ya herî zêde meraqa wê hişyar dike û her wê dikşîne ber bi xwe; Rêber Apo ye. Derketina Serokekî bi vê mezinahiyê, ji gelê xwe re ewqas fedakarî pêşkeş kirin, jina Kurd û pê re jî hemû jinê cîhanê kişandina nava jiyaneke azad, ev hemû ji bo Cansel dibin kiryarên pir balkêş û xwedî nirx. Lewra ew heya dawî li pey meraqa xwe diçe û nikare dest jê berde. Di sala 2015’an de ew ji rêkên dûr berê xwe dide bilindahiya çiyayên welat û xwe berdide nava kûrahiya çavkaniya jiyana Apo’yî. Fermandar Guven, hîn ji zaroktiya xwe de, bi pirs û tehîlên xwe, bi tevger û zekaya xwe, herkes pê hisandibû ku ew zarokeke ji rêzê nîne. Bi heman taybetmendiyan ew di nêvenga gerîlayan de jî tê nasîn. Ew hîn di rojên xwe yên destpêkê de ye tiliyên desta wê îşaret dikin û dibêjin “Ev heval pir jîr û jêhatî xwiya dike”. Guven gavên xwe yên yekem li ser zinarên Cîlo avêtiye, ew di pêşî de fêrî meşa xezalan dibe û wiha jî dewam dike. Ew her mîna bazekêye li asîmanê Kurdistanê, li ser lat û çiyayê wê digere. Piştî perwerdeya xwe ya bingehîn bi dawî dike, derbasî qada Zapê dibe. Bi şehrezayiya xwe ew mîna brûskê her kelemê li pêş xwe dişewitîne û ji bo xwe bigihîne rastiya Rêber Apo, her pêşveçûnê ji bo xwe esas digre. Naskirina Rêber Apo û fêmkirina wî navenda lêhûrbûn û pîlanên jiyana wê ne. Lewra ew ji seharan heya tarîtiya şevê her di wê hewilê deye ku bi tevlîbûna xwe, bi hevaltî û sekna xwe, bibe pêkhînereke rast ji wî fikrî re. Ev azweriya wê ya ji naskirina Rojê re, wê ber bi refên Hêzên Taybet ve dibe. Sala 2017’an fermanadar Guven bi derbasbûna xwe ya xebatên Hêzên Taybet re, bi awarteyê avakirina şoreşa kesayetî di şexsê xwe de îlan dike. Ew her xisleteke xwe ya şoreşgerî bi pîvanê kesayet, jiyan û çalakiya Zîlan re dipîve û li gora wê gava xwe ya li pey were pîlan dike. Di nêvenga fedayiyan de, ew li ser mîrasê taybetmendî û ezmûnên jiyana gelek fedaiyên mezin xwe perwerde dike. Û kesayeta xwe ji nû de ava dike. Ji bo xwe zanist kirina di rastiya Rêber Apo de, ew di dema guncaw de, li cihê guncaw e. Lewra ew vê firseta zêrîn ji bo xwe bi hesasî dinirxîne û heqê wê dide. Fermandar Guven her ku diçe hîn bihtir bi rastiya sosyolojiya civaka Kurd re rast tê. Heqîqetên bi paçê serdestiyê hatî veşartin dibîne. Bi vî awayî ew her diçe di tercîh û biryarên xwe de, mîna tîrêjên tavê tûj û zelal dibe. Di şopandina rêka jiyana azad de, sekna jina tekoşer de, şagirtiya Zîlan de, di dilsoziya bi Rêber Apo û şehîdan re dibe xwedî girêdan û biryardariyeke bê dawî. Ew dibêje “Her ku ez li rastiyan hayil dibim, hîn bihtir di biryar û şerê xwe de zelal dibim, dizanim ezê çawa bimeşim û çawa şer bikim” Bi meşa xwe û şerê xwe re, Guven her diçe xweşik û bilind dibe Dema hevalê wê li çavên wê meyze dikin, biriqîna dirustiyê, bedewiya rihê şefaf, dilpakî û cewherê zêrên dibînin. Di dengê kenê wê de jî hêviyên jiyana azad, xweşî û wata jiyanê dibihîzin. Ew hostaya avakirina têkilyê hevaltiya Apo’yî ye, li ser esasê hev pêşxistin, temam kirin û azad kirinê dibe rêheval. Ji bo hevalên xwe jî van gotinan dike “Her hevalekî/e ku ez pê re jiyan dikim, ji bo min dîrokeke zindiye, her hevalek cîhanek û pirtûkeke fêkere ji bo min” Lewra Guven her nirx bilinde û hêjaya ber dilê her hevalekî/e xwe ye. Ji bo xwe gihandina asta kesayeta jineke bi îrfan û azad, Guven her xwedî hewil, proje, lêkolîn, ked û lêgere. Wê tesbîtên Rêber Apo yên dibêjin “Jina azad civaka azade” Ji bo xwe kiriye hîm û li ser dimeşe. Ew her bi xwe re monologan pêşdixe û wiha dibêje “Eger ez şoreşgera modernîteya demokratikim û ji bo ava kirina civakeke bi etîk û azad erkdarim, di civakê de ya herî destpêkê ez ji bo azadiya wê şer bikim jin e. Lewra ev şer wê di kesyeta min de destpê bike” Bi vî awayî ew şerê li hember her taybetmendî û paşverûtiyeke li dijî xeta jina azad re şer dike. Û derbas kirina wê hedef dike. Fermandar Guven her xwedî jiyaneke bi vî rengî rêxistinî û tije tekoşîne. Rêber Apo vê tesbîtê jî datîne “Mirovek di jiyana xwe de çi be, di şerê xwe de jî wiha ye” Lewma Guvena leheng di qadên cengê de jî, bi heman rihê Apo’yî û bi heman tekoşeriyê şer dike. Piştî operasyona Siyanê, ew xwe amade dike ku tevlî Cenga Xabûrê bibe. Soza layiqî û xwedî derketina li sekna fermandar Şoreş û qehremanên li gel wî, ne bi gotinan bi pratîk û şerê xwe dide Guven. Hêviyên Rêber Apo bi ciwanên Kurd û bendewariyên wî anîna cih armanca heval Guven yê serekeye. Ji bo ku bibe bersiv ji van bendewariyan re, ew bi dil û can dilopên kedê li ser rûhinarkê çiyayan dibarîne. Kaniya moral û hêza wê jî, her ji nava ramanên Rêber Apo ye. Lewra ew wiha dibêje “Em her şev beriya birazin ji gerdûnê hêvî dikin ku Serok Apo were xewna me. Ji ber di xewnê de be jî dîtina wî ji bo me dibe hêz û coş. Ji bo dîtina Rêber Apo û qedandina kêliyeke azad pê re, ezê bê dudilî şerê xwe bilind, geş û mezin bikim” Bi vê îdîayê ew berê xwe dide qada şerê giran. Fermandar Guven bi qasî ku rastiya xwe lêkolîn kiribû û xwe tê de zanist kiribû, ewqasî jî ya neyarê xwe jî lêkolîn kiribû û wî baş dinasî. Lewra wê di şer de qezenc bi dest xistibû. Avahiya xwe, çeper û hazirtiyên xwe temam dike. Dil û giyana avahiya xwe bi yê xwe re bi eşqa jiyana azad bi mertal dike. Ji bo nivîsandina kêliyên dîrokî pênûsa dilê xwe amade dike. Di Nîsana Sala 2022’yan, dema dijmin êrîşan li ser qadên Parastina Medya pêktîne, heval Guven bi rihekî Zîlanî, ji namlûyê çeka xwe bi dengê guleyên xwe pêşwaziya dijmin dike. Bi serweriyeke zirav di taktîkên şerê gerîlatiyê de, ew roleke girîng digre ser milên xwe û di rûyê dagirkeriyê disekine. Ji xwe asiya Serhedê beriya biçe qada şer ev jî gotibû “Cihekî ez lê bim wê dijmin min derbas neke û pêl xaka Kurdistanê neke. Ez şehîd bikevim jî, ewê dijmin ji cenazeyê min bitirse û gav navêje” Ew bi qasî gotin û heybeta xwe mezin û cesûr şer dike. Fikir, zikir û çalakiyê di zik hevde dihûnîne û keziya serkeftinê bi canê xwe di xemilîne. Di Tîrmeha sala 2022’yan de, Fermandara Fedayî bi şer û sekna xwe layiqî perwerdeya dibistana Zîlan derdikeve. Bi israra xwe ya jiyana azad xwedî li ramanê Rêber Apo derdikeve, cardin bi azweriya xwe ya bi dozê re, dilsoziya bi pakrewanan re mîsoger dike û tevlî karewanê wan dibe. Da ku çavên Şehîdê şoreşê vekirî nemîne, Guvena dilwêrek ji bo tola wan her şer û tekoşîn kir. Bi mîrasa keda wê û bi pîroziya fedakarî û fedaiytiya wê, îro rêhevalên wê li ser her bihusteke xaka welat tekoşîn û şerê azadiyê mezin û bilindtir dikin. Hêz, bawerî û hêviya xwe ya bi serxistinê jî, ji dilperiyên mîna Guven û bi hezaran zeriyê weke wê digrin. Lewra ewê her şemala rêka hevalê xwe be, ronaka şevên bê taveheyv be. Ewê mînaka jina cesûr, esîl û dilwêrek be.
- Ayrıntılar
- Görüntüleme: 492
